De Bakkerij Rolt Deur… | Toine's Blog

De Bakkerij Rolt Deur…

Op de zondag voor de gemeenteraadsverkiezingen stroomt De Bakkerij vol voor een politiek café. Onder de bezoekers een tiental fans van de man die in de pauzes voor de muziek zorgt. Niemand minder dan Tim Akkerman, de voormalige frontman van Di-Rect, verschijnt dan op het podium. Onder deze hardcore-fans tref ik een potentiële obesitaspatiënte die via haar een grote zwarte bril in haar mobieltje is verdwaald.
Ze spreekt niet, behalve dan de mededeling dat ze speciaal uit Den Haag is gekomen. “Voor Tim!” Niet voor de interviewer en de spreekstalmeester uiteraard en ook niet voor de gasten. “Die ken ik helemaal niet.” Ik maak daarop kennis met haar vriend: tanig type, zwarte oogjes die door eveneens een zwart bakeliet brilletje priemen, klein paardenstaartje in de nek en zich bedienend met een onvervalst Haags accent. “Weet je, politiek was toch wel het dingetje wat me vandaag over die Moerdijkse sloot deed trekken,” legt hij uit. “Politiek houdt me al jaren bezig. Ik weet namelijk precies hoe het op het Binnenhof werkt.”
Maar of de zwembaden in onze gemeente open moeten blijven, of de haven wel of niet terug moet keren in Zevenbergen, hij haalt er nonchalant zijn schouders bij op. Nee, wat hem hier brengt is zijn missie om ons, Brabanders, te waarschuwen voor het grote gevaar. “Niet voor de Islam man!” vertelt hij op dreigende toon in de pauze. “Nee, die pakt Geert wel aan. Nee, uit het Oosten komen ze nu. Echt! Een tsunami. Roemenen, Bulgaren, Albaniërs, Letten, Russen en die kut-Polen natuurlijk, allemaal teringlijders man! Die lui pikken ons werk in. We gaan naar de kloten, ik zweer het je.“ Hijzelf werkt overigens al jaren niet. Maar dat heeft niks met het Oosten te maken, meer met zijn instelling, krijg ik de indruk. Hij trekt aan zijn sigaret en sluipt van het terras naar binnen, voor het tafelinterview met Jaap Kamp, de wethouder van het CDA. “Waar staat de ‘C’ van het CDA anno 2014 nog eigenlijk voor?“ vraagt de interviewer. Als Kamp naar adem hapt, is daar dan ineens het moment van de middag. “Voor corrupt!” sneert onze Haagse vriend op verbeten toon. De Bakkerij reageert met veel gelach en gehoon met de nodige ‘ooh’s en ‘aahs’. Daarna verdwijnt hij uit mijn beeld. Foetsie, weg! Na de talkshow zoek ik hem op om hem te bedanken voor deze ‘positieve bijdrage’. Maar helaas. Maar deze Haagse politieke zendeling zal ongetwijfeld met een voldaan gevoel zijn vertrokken. Want dat het CDA corrupt is, wisten wij – zielige, onwetende Brabanders – voor zijn one-liner natuurlijk niet.